Social products

In theorie is het de toekomstige oplossing voor fileprobleem; de adaptive cruise control. Je haakt aan bij je voorligger doordat je auto uit zichzelf de afstand in de gaten houdt. Het is een voorbeeld van een principe dat steeds vaker zal optreden: personal control in plaats van centraal aangestuurd. Dit biedt nieuwe kansen om succesvolle producten te ontwikkelen.

Lees verder op Molblog...

Track back chains

De aloude kettingbrief lijkt een nieuw interessante vorm te hebben gekregen. Enige tijd geleden was er de blonde grap die me meevoerde over de wereld. Nu is er een vierdingenketting.

De essentie van de Four Things Meme zijn niet de lijstjes op zich (hoewel die amusant kunnen zijn), maar het olievlekprincipe dat iedereen weer vier mensen uitkiest die weer terugverwijzen omdat ze gevleid zijn doordat ze getagd zijn (dank je Kars). Zo ontstaat het ultieme connected web van relaties en kan je via al die teruglinks weer op verre plekken belanden. Deze is tien kliks weg.

Anderen stoppen de ketting overigens heel bewust...

Option overload

Keuzes keuzes keuzes. We komen om in de mogelijkheden. We zien dat al een tijd als een van de keerzijden van onze moderne samenleving. Waar men bang was dat de komst van internet vooral een information overload zou brengen blijkt dat de vele keuzemogelijkheden veel meer impact hebben. Option Overload noemen we dat.

Tegenbewegingen zijn al op gang gekomen. Het duidelijkst bij producten: Simpele PC's en simpele consumenten-elektronica spelen allemaal in op het gevoel van keuzemoeheid dat bij de consument leeft.
Ook diensten krijgen eenduidige varianten zoals de simpele mobiele abonnementen.
Of meer subtiel: bij complexe diensten worden met privileges de keuzen verpakt in een voorkeursbehandeling. Vanuit een marketingbenadering natuurlijk een slimme manier om in te spelen op de behoeften van consumenten.

Interessant is echter ook de manier waarop een goede werking van adviesfiltering in een netwerkmaatschappij kan zorgen voor nieuwe mechanismen om het hoofd te bieden aan option overload.

Lees verder op Molblog ...

Nxt Gen Hypermedia

2005 was uiteraard het jaar van user generated content, de doorbraak van weblogs en de eerste stappen op triple play. Van tagging, folksonomies en de acceptatie van het online medium door klant en adverteerder. En ook van option overload en hyperchannelling.

Maar wat 2005 misschien ook vooral was, is het terugkeren naar enkele kernwaarden van het medium. Zo zijn hyperlinks in teksten weer terug van weggeweest, kan RSS gezien worden als een verbeterde variant van Pointcast. En is personalisatie lijkt weer terug van weggeweest. En als klap op de vuurpijl hield Francisco van Jole in De Leugen Regeert een column over de democratisering van het nieuwe web die – als ik het goed heb onthouden - een gelijke strekking had met een column uit zijn Volkskranttijd zo'n 5 jaar geleden... De belofte van ‘open’ en ‘verbondenheid’ lijkt nu echt waarheid te worden.

Lees verder op Molblog...

Zijn onze hersenen 1.0 of 2.0

Mooi artikel over the probabilistic age. Mensen moeten wennen aan nieuwe vormen van waarheden en betrouwbaarheid zoals in wiki's en blogs.

"Our brains aren't wired to think in terms of statistics and probability. We want to know whether an encyclopedia entry is right or wrong. We want to know that there's a wise hand (ideally human) guiding Google's results. We want to trust what we read."

Maar werken onze hersenen en zintuigen niet op eenzelfde manier? Vele kleine impulsen leveren gezamenlijk een overall waarheid.

Multichannel publiceren

Dif magazine lanceert vandaag een nieuw concept: het cross-media magazine. Een mooi voorbeeld van de demediasering van internet. Internet niet als medium op zich, maar als infrastructuur om converging concepten te realiseren. Met als eerste voorbeeld de nieuwe vormen van multichannel publiceren.

Al in de eerste internetgolf werd de papieren media snel dood verklaard. Maar zo’n vaart liep het niet. De tekenen zijn echter aan het veranderen. Ontlezing alom, en vooral nieuwe initiatieven die de verschillende kanalen combineren. Mediatitels worden breder. Uitgebreid met dienstverlening en experience.

Voorbeelden als Dif, maar ook Amsterdam Creative of RTL Autowereld. Alle op een andere manier.

Lees verder op Molblog...

Eat small ones and feed the profile

Profile-advertising zal de vorm van geldverdienen worden. Het nieuwe internet zal bestaan uit diensten die we willen gebruiken. Diensten die gratis zijn omdat er heel gericht advertenties kunnen worden aangeboden. Al het gebruik samen levert zeer rijke profielen op.

Om de profielen te verrijken worden de (potentieel) succesvolle diensten razendsnel door The Big Three overgenomen. De overname van del.icio.us door Yahoo! is een recent voorbeeld.

Lees verder op Molblog...

Kyoto 2.0

Vanmiddag zag ik in Buitenhof een discussie tussen een paar politici (Duijvendak en Samson) en een milieuvertegenwoordiger over het wel of niet slagen van milieuafspraken. Over 10 jaar heeft Engeland het klimaat van Groenland, is nu de verwachting. Alarmerend...

Maar wat ik opvallend vond, was het ongeloof in de zin van lokale iniatieven bij de politici. Het bleek dat in Amerika veel burgemeesters en staten in weerwil van de federale regering zich wel proberen te conformeren aan Kyoto. De politici vinden het zinloos zonder wereldwijde afspraken omdat het een wereldwijd probleem is.

Dat klopt natuurlijk, maar het is het is helemaal in lijn met de bottom-up beweging om juist dit soort iniatieven te omarmen en te verspreiden. Waarom niet vanuit het netwerk van lokale initiatieven een verandering teweegbrengen. Lijkt me helemaal een Kyoto 2.0-aanpak.

Wat drijft Triple Play?

Hoe ziet het medialandschap er uit in 2010? Dat was de centrale vraag op Fusion anderhalve week geleden. Verslag is hier en daar al uitvoerig gedaan. Maar een serieuze voorspelling kan alleen worden gedaan op basis van ontwikkelingen die nu al voorzichtig starten.

Nu heb ik een goede bron voor deze ontwikkeingen bij mijn schoonmoeder van 64. Ze is als vele al enige tijd een Tomtom gebruiker, maar bovendien is net overgestapt op triple play. Twee belangrijke plekken die de acceptatie van de digitalisering zullen sturen: de huiskamer en de auto. Het is interessant om te zien wat haar motivaties zijn over te stappen.

Lees verder op Molblog...

Telefoon komt tot leven

Al eerder vond ik een winkel die een blog gebruikte om een virtuele persoonlijkheid te worden. Nu komt Nokia met productblog!. Een persoonlijk product, maar dan anders.

Weg met de tv

Het lijkt soms wel of de volgende stap van het internet tv op je computer is. Onzin natuurlijk. Dat tv nu via ip en dus internettechnieken verspreid wordt betekent niet dat iedereen opeens via zijn computer tv gaat kijken...

Natuurlijk verandert er vast veel de komende jaren. Waar nu het medium nog is gekoppeld aan het programma of dienst zal dat in de toekomst verdwijnen. Maar het concept TV blijft gewoon gekoppeld aan dat scherm in de huiskamer. We blijven een scherm gebruiken voor couch patatogedrag, voor de laatste film of zondags met een bak chips bij Life&Cooking. Het concept pc blijft ook gewoon in de werkkamer staan. Daar kunnen we natuurlijk wel gaan zoeken naar de programma's die we hebben gemist, of ons EPG-profiel (Electronic Programme Guide) aanpassen, om die vervolgens via het scherm in de kamer te bekijken.
De laptop fietst daar tussendoor. Als je een moment hebt dat je allebei een ander ding wilt zien ga je gezellig samen op de bank met de eigen laptop op schoot kijken.

Maar goed, ik geloof dus helemaal niet dat de tv verdwijnt. Maar hij zal wel veranderen. Met een persoonlijke instelling voor het gezin of voor die ene persoon in het huishouden. Met je eigen tv-gids, gevuld met suggesties van andere kijkers. Met clusters van gelijke interesses die een avondje tv-hangen samenstellen (vgl Flickr clusters), je moet toch samen over iets kunnen praten de volgende dag (of waarschijnlijk direct na afloop al chattend).

Op internet zal bewegend beeld ook vast veel meer worden gebruikt, vooral om een natuurlijk component aan de communicatie en interactie toe te voegen (advisering irl). Mensen raken langzaam maar zeker ook gewend aan teleconferencing. Maar ja, dat is natuurlijk geen tv.

Co-creation beta

Op Molblog werd gereageerd op de kinderziekten in de Nieuwskraker van de Volkskrant. Een medewerker verzuchte dat de huidige versie nog maar een beta is waarop een lezen adviseerde: “leer van google en blijf het aub een beta noemen...ideaal om alle criticasters de mond te snoeren ;-)”

Zo cynisch ben ik niet. Het past helemaal bij het doorbreken van co-creation. Alles is tegenwoordig beta of alpha. Geen hippe online dienst die nog in een echte 1.0 release lijkt te komen. Of het nu gaat om een grote fotosite, een nieuwe social browser of searcher, een RSS reader, of een stickiestool.

Lees verder op Molblog ...

Maak RSS tot succes

5% van de internetgebruikers gebruikt een RSS reader. Of misschien nog wel minder, zo denkt Mark Fletcher, oprichter van Bloglines en spreker op eDay vorige week. Terecht merkt hij op dat RSS nog teveel een technology driven toepassing is. Mensen hebben geen gevoel bij Really Simple Syndication.

Blogs daarentegen mogen al rekenen op zo’n 35% gebruik. Althans, volgens de officiële cijfers. Dat zou juist wel meer kunnen zijn doordat een blog wel erg lijkt op een website en er nergens staat dat het een blog is. Het onderzoek gaat veel meer over de vraag "kent u het begrip blog en zo ja, gebruikt u blogs".

De vraag is dus: hoe maken we van RSS net zo’n succes als de blogs? De vraag is ook of dat wel de goede vraag is.

Lees verder op Molblog...

Blogging overload

Vandaag had ik in mijn RSS lijst pak ‘m beet een keer of twaalf het bericht over de top 10 usability mistakes bij bloggen van Nielsen.

Conclusies:
- top 10 lijstjes werken nog steeds
- als je een goed onderwerp verzint komt je wel onder de aandacht
- iedereen heeft een sterke behoefte aan richtlijnen voor bloggen
- ik zou wel een filtermachine willen die automatisch de gelijke berichten samenbrengt en gegroepeerd presenteert... Dat moet op basis van de links naar achterliggende artikelen toch te doen zijn?

Omroep 2010

Het debat vandaag in de kamer over de publieke omroep zal waarschijnlijk gaan over geld en macht, en het al dan niet opheffen van de NPS. Het is interessanter te bedenken hoe een publieke omroep eruit zal zien over een jaar of vijf. Wordt het een omroep van het publiek of voor het publiek?

Belangrijke invloeden die de aanblik gaan bepalen zijn 'converging usage', 'on-demand', 'option overload' en 'opinion centred publishing'. De publieke omroep heeft sterke troeven in handen een betekenis te kunnen hebben in het veranderend medialandschap.

Lees verder op Molblog...

Kruip in de huid van...

Corporate blogging geeft een bedrijf een persoonlijkheid doordat medewerkers of eigenaren zich bloot geven. Maar het kan ook anders.

Virtuele warmte voor de prosumer

"Banken verliezen het contact met de belangrijkste klanten" zo lees ik bij Marketing-Online.

Een zeer interessant onderzoek van Forrester Research. Een belangrijke groep van de klanten gebruikt de kanalen internet en telefoon waardoor ze het contact verliezen is de constatering.

Interessanter is de constatering van Forrester dat via het online kanaal veel meer ingespeeld kan worden op de adviesbehoefte. Maar hoe doe je dat?

Lees verder op Molblog...

De Marketingsite 2.0

Veel aandacht opeens voor het Web 2.0. In BusinessWeek staat een heldere uiteenzetting van het fenomeen.

Veel aandacht gaat uit naar het applicatieve van het nieuwe web en het sharing-fenomeen (flickr, backpack, del.icio.us, cyworld). Terecht natuurlijk, maar het interessants is dat het internet als medium verdwijnt. "The Web isn't so much a place anymore. It's more of a doorway into services”.

Voor de tradionele marketingsite betekent dit ook veel. Lees verder op Molblog.

Vervolg 2.0

"In the next 12 months, people will be thinking about the Web in a new way."
"The Web isn't so much a place anymore. It's more of a doorway into services”

Twee citaten die mooi op het vorige aansluiten wat mij betreft. Uit een special in BusinessWeek die het fenomeen Web 2.0 helder behandelen.

Ook interessant: een lijst van 2.0 toepassingen en een overzicht van een paar meer filosofische visies op open.info.nl.

Het internet bestaat niet meer

Het was gisteren voor het eerst dat de eerste 10 resultaten bij een Google zoekactie die ik deed alleen uit weblogs bestond. Een mooie markering van een ontwikkeling die al langer gaande is. Het internet als medium op zich bestaat niet meer. Het is een techniek die specifieke diensten ondersteunt.

Tim O'Reilly noemt het Web 2.0: “We are moving into a new world where everything is interconnected, where the Internet is the platform and where software is a service. Welcome to the new paradigm that is Web 2.0.”

Maar wat zijn dan die diensten en wat betekent dat voor de bestaande websites?

De volgende categorieen kun je onderscheiden

• Communicatiediensten zijn al langer bekend. Chat wordt daarbij veel belangrijker dan e-mail zoals blijkt uit een onderzoek in Amerika onder jongeren.
  
• Collaborative diensten zo zou je de weblogs, wiki’s en grouptagging sites kunnen noemen. Waar de bijdrage van anderen essentieel is voor de waarde.
  
• On-demand diensten spelen in op de ontwikkeling in convergence en triple play. Talpa start met een volledige digitaal on-demand-kanaal naast de broadcast versie.
  
• Overview diensten zijn persoonlijke knipselkranten. Actuele sites worden nooit meer bezocht, alles komt binnen in de RSS reader. De achterliggende sites zijn niet meer belangrijk; een contentpagina krijgt de kwaliteit van een ‘homepage’
  
• Klantomgevingen bieden gebruiksdiensten voor klanten van organisaties. De relatie tussen aanbieder en klant is bepalend voor de online aanwezigheid.
  

De huidige corporate en marketing sites waar het internet vol mee staat zullen uit elkaar vallen.
Klantomgevingen staan op zichzelf. Waar je als klant nu eerst naar een publieke site gaat wordt de klantomgeving vanuit een certificaat op de eigen computer direct geopend.
Merken verspreiden de boodschap met publieke content via de persoonlijke knipselkranten. En via de Googles en categorieportalen waar ze nieuwe virtuele omgevingen met andere merken vormen.